Dag 1: Brussel – Ronquières

Jour 1: Bruxelles – Ronquières

Vertrek_02

De Climate Boat is afgemeerd. De Amista voert Jef en Willem naar Parijs. Le Climate Boat largue les amarres. L’Amista emmène Jef et Willem à Paris.

Het leven op een binnenschip

Om 10u30 vertrokken we met het binnenschip de Amista van bij de graansilo’s van Ceres in de haven van Brussel. We deden allebei een wens want volgens onze schipper Raymond mag wie voor het eerst met een binnenschip (mee)vaart een wens doen. Het reizen met een binnenschip gaat traag en het leven op de boot is ‘noisy’ en speelt zich af op amper 20m². Vanuit de stuurhut bestuurt Raymond ‘non-stop’ de boot en achterin boven een ronkende motor ligt de leefruimte, waar schippersvrouw Dominique, Tine de hond en wij verblijven. Daarachter is er ook een toilet en een kleine kajuit. Enkel tijdens de korte pauzes in de sluizen dooft het lawaai even en kunnen we normale conversaties voeren.

We passeerden ondertussen 7 sluizen (Molenbeek, Anderlecht, Ruisbroek, Lot, Halle, Lombeek, Ittre) en het hellend vlak van Ronquières. Morgenvroeg volgt dan de scheepslift van Strepy en varen we verder richting Bergen/Mons waar ons eerste bezoek plaatsvindt.

Kapitein

Schipper Raymond aan het roer. Le batelier, Raymond, à la barre.

La vie sur une péniche

À 10h30, nous levons l’ancre avec la péniche Amista du silo à grains de Ceres dans le port de Bruxelles. Nous avons tous les deux fait un vœu, car selon notre batelier, Raymond, ceux qui voyagent pour la première fois en péniche peuvent faire un vœu. Voyager avec un péniche est lent et la vie à bord est bruyante et se passe dans à peine 20 m². Depuis la cabine de pilotage, Raymond tient la barre non-stop et à l’arrière, au-dessus d’un moteur rugissant, se trouve l’espace de vie, où la femme du batelier, Dominique, Tine le chien et nous-mêmes séjournons. Derrière, il y a encore des toilettes et une petite cabine. Ce n’est que lors de courtes pauses dans les écluses, que le bruit s’estompe quelque peu et que nous pouvons mener des conversations normales.

Entre-temps, nous avons passé 7 écluses (Molenbeek, Anderlecht, Ruisbroek, Lot, Halle, Lembeek, Ittre) et le plan incliné de Ronquières. Demain matin, suivra l’ascenseur à bateaux de Strepy et nous continuerons à naviguer en direction de Mons où aura lieu notre première visite.

De binnenscheepvaart

Het is niet toevallig dat we meevaren met een binnenschip dat graan vanuit het Noorden van Frankrijk tot in Brussel vervoert. Dat gebeurt al sinds 1889 door de firma Ceres. Het graan van Noord-Frankrijk is van hoge kwaliteit en wordt gebruikt in meer dan driehonderd soorten broodproducten.

15_SPA_CB_RVB_Binnenvaart

Door te kiezen voor de binnenscheepvaart houdt Ceres jaarlijks 10.000 vrachtwagens van de weg en helpt mee om de CO²-uistioot te verminderen. Een binnenschip stoot per ton zeven keer minder CO² uit per kilometer dan een vrachtwagen, wat het tot een echt alternatief voor vrachtvervoer over de weg maakt. Jammer genoeg wordt er nog te weinig gebruik van gemaakt. De overslag heeft een kostprijs en de kosten verbonden aan het gebruik van de kanalen en sluizen worden doorgerekend aan de schippers wat vrachtwagens die gratis onze wegen gebruiken nog altijd een belangrijk financieel voordeel geeft. De invoering van het rekeningrijden voor vrachtwagens in april 2016 zal het vervoer per binnenschip hopelijk aantrekkelijker maken.

Vertrek_03

Geert Coppieters, directeur van Ceres zwaait Jef en Willem uit. Geert Coppieters, directeur de Ceres dit au revoir à Jef et Willem.

Le transport fluvial

Ce n’est pas un hasard si nous voyageons à bord d’une péniche qui transporte des céréales du Nord de la France jusqu’à Bruxelles. La société Ceres est déjà active dans ce domaine depuis 1889. Les céréales du Nord de la France sont de qualité élevée et sont utilisées dans plus de trois cents types de produits de boulangerie.

En optant pour le transport fluvial, Ceres permet d’éviter d’avoir 10.000 camions sur les routes et contribue ainsi à la réduction des émissions de CO2. Par tonne, une péniche émet sept fois moins de CO2 par kilomètre parcouru qu’un camion, ce qui en fait une véritable alternative au transport par la route. Malheureusement, on les utilise encore trop peu. Le transbordement a un coût et les frais liés à l’utilisation des canaux et des écluses sont imputés aux bateliers, ce qui donne encore toujours un important avantage financier aux camions qui circulent gratuitement sur nos routes. L’instauration de la redevance pour les camions en avril 2016 rendra peut-être le transport fluvial plus attractif. Espérons-le !

Vertrek_01

Onze mannen testen nog even de fietsbenen voor het vertrek. Nos hommes testent encore une fois leurs jambes de cyclistes avant le départ.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s